ไม่ได้เข้ามาดู blog นานและมา up ซะหน่อย

ไม่มีไรทำเลยวันๆ ว่างมาพิมพ์เล่น

ใครมีไรให้ทำบ้างไม๊ บอกที โทรมาบอกก็ได้นะ

วันๆเอาแต่ เล่นเกมส์ ดูหนัง ฟังเพลง กิน แล้วก็นอนเนี่ย

เบื่อจะแย่อยู่แล้ว ช่วงนี้เล่นแต่ dota

ใครอยากเล่นชวนได้นะเว้ย เดี๋ยว create ให้

มีเกมส์ใหม่ด้วยหวะ Dark Story เล่นไปแค่ lv5 เบื่อและ

คิดถึงเพื่อนหวะ ใครเข้าไหนบอกกันมั่ง

ยังไม่มีที่เรียนเลยเว้ย ได้แต่รอๆๆๆ แล้วก็รอ

 

ช่วงนี้ได้แต่ รอๆๆๆ รอคะแนนออกเนี่ย

ไว้คะแนนออกแล้วจะเอามาบอกละกันว่าได้ทะไหร่

 

 

ปล.up รูปและเข้าไปดูกันนะ ดูแล้วมาคอมเม้นด้วย

 

ชอบคนอ่าน รักคนเม้น อยากให้รักหรือชอบดี -__-"

 

Comment ด้วย

จบซักทีกับ รด. ปี 3 ดีใจมากไม่ต้องใส่ชุด รด. แล้ว ไม่มีไรมากหรอก ฝึกสบายๆไม่เหนื่อยแต่ร้อน

มาเล่าให้ฟังว่าเป็นยังไงใครอยากอ่านก็อ่านนะไม่อ่านก็ไม่เป็นไร แต่ต้องคอมเม้นต์ให้ด้วย

 

วันแรก (21/1/49) ตื่นสายพ่อไปส่งถึง ตอน 6 โมง (ดีนะรถยังไม่ออก) พอไปนั่งเข้าแถวอยู่ดีเค้าก็ประกาศชื่อให้ไปหาเค้าที่หน้าเสาธง ตกใจหมดยังไม่ทันไปเลยก็โดนเรียกแล้วหรอเนี่ย พอเดินไปถึงเค้าก็เอาหมวกให้บอกพ่อฝากหมวกมาให้ลืมเอาไว้ (โล่งอก) เสร็จแล้วก็กลับมารวมในแถว ซักพักเค้าก็ให้ขึ้นรถ ได้รถคันที่ 2 จากทั้งหมด 9 คัน (ไม่รวมรถเก็บตก) แล้วก็หลับในรถ นอนไม่ค่อยจะหลับซักเท่าไหร่คนขับรถแม่งแดกยามั้ง บีบแตร ตลอดทาง แทบไม่ได้นอนเลย นั่งรถประมาณ 2 ชั่วโมงกว่าๆก็ถึง เขาชนไก่และ ก่อนถึงเค้าจะมีแวะให้ไปไหว้ที่ไหนไม่รู้จำไม่ได้ ลงรถประมาณ 3 ครั้งมั้งกว่าจะถึงเขาชนไก่เนี่ย พอถึงกองพันที่ 31 ก็เอาเป้แบกเป้สนามลงไปเข้าแถวเตรียมกินข้าวเที่ยง เสร็จแล้วเค้าก็มีรถรับไปสนามยิงปืน พอถึงเค้าก็มีให้ฝึกล่อเป้า ฝึกเล็งปืน ฝึกวิธีใช้ปืนไรพวกนี้ พอตกเย็นเค้าก็มีแบ่งกลุ่มออกเป็น 3 กองร้อย (ได้อยู่ ร้อย3 หมวด 2) พอแบ่งเสร็จเค้าก็ให้เดินกลับไปที่กองพันโคตรไกลแล้วก็โคตรร้อน (ตอนแรกนึกว่าเค้าล้อเล่นตอนมานั่งรถตอนกลับเดินเฉย) พอถึงก็กินข้าวเย็นแล้วก็จัดเอาของไปเก็บเต้นท์ ได้อยู่เต้นท์ C23 แต่ก็มั่วไปอยู่ A18 แทน พอกินข้าวเสร็จก็อาบน้ำเสร็จก็มารวมแถวแล้วก็ตรวจผมนั่งนิ่งมากไม่ขยับเลยพอตรวจเสร็จก็สบายใจไม่โดนเว้ย มองไปที่แถวคนโดนตัดเห็นเพื่อนเยอะแยะเลยนั่งเป็นแถวๆละ4คนแถวยาวมากๆ แล้วก็ฟังเค้าบ่นๆ ซักพักก็เข้านอนประมาณ 3 ทุ่มกว่า

จบวันแรก

 

วันที่สองตื่นประมาณตี 4 ครึ่งก่อนเวลาเค้าให้ตื่นนิดนึง นอนไม่ค่อยหลับ อากาศตอนเช้าหนาวสุดๆ ตื่นมารีบแปรงฟัน แต่งตัวเตรียมเข้าแถว แล้วก็ไปกินข้าว พอกินเสร็จต้องเดินไปสนามยิงปืนอีกเหมือนเมื่อวานแต่วันนี้ต้องยิงจริงๆ ไกลโคตรกว่าจะถึงแต่ไม่เหนื่อยมากเดินตอนเช้าอากาศหนาวไม่ร้อนเท่าไหร่ พอถึงสนามยิงปืนก็ไปนั่งรอประมาณ 2 ชั่วโมงมั้งกว่าจะถึงคิวยิงปืนก็ไปรับกระสุน 29 นัด เสร็จแล้วก็ไปนั่งตากแดดรอยิงปืนได้ยินเสียงกลุ่มอื่นเค้ายิงกันยังกับเสียงประทัด นั่งไปซักพักบ่นกับเพื่อนข้างๆว่าเลขที่เราลงท้ายด้วย 5 ลงสัยโดนยกธงแน่เลย ไอ้เพื่อนมันบอกไม่มีทางเค้าให้เฉพาะกลุ่มหมายเลขคู่ทำหน้าที่นี้(พอดียิมกลุ่ม 7) เถียงไปเถียงมาซักพักมันบอกเอางี้พนันกันเลยดีกว่าถ้ามันผิดจะจ่ายร้อยนึงแต่ถ้าถูกคิดยี่สิบพอ แบบนี้ก็เลยรับตกลงทันทีเลย ไม่เสียหายเสียแค่ 20 ได้ 100 นึงคุ้มเห็นๆ พอนั่งไปอีกซักพักก็ถึงคิวไปนั่งอีกที่นึงคือด้านหลังที่ยิงปืนอะเสร็จแล้วทหารก็บอกใครลงท้ายหมายเลข 5 ลุก ไปทำหน้าที่ยกธง (ยกธงคือให้ดู 10 คนที่ยิงปืนด้านหน้าว่ายิงเสร็จยังถ้าเสร็จแล้วก็ให้เปลี่ยนเป็นธงเขียวคือปลอดภัย) ก็รีบลุกเลย สรุปก็ได้เงินฟรีร้อยนึง พอเสร็จหน้าที่ก็เลื่อนแถวไปเป็นพลผู้ช่วยค่อยช่วยคนยิงใส่บรรจุกระสุนนั่งตรงนั้นเสียงโคตรดัง ดังมากๆ ยังกะเสียงระเบิด พอถึงคิวยิงเค้าก็มีให้ยิงทดซ้อม 3 นัดยิงนัดแรกเล็งอย่างดีกดยิงปืนมันกระแทกใส่หน้าเต็มๆเลยเนื่องจากแรงดันกลับของมัน พอยิงเสร็จเค้าก็ให้เดินไปดู ก็พยายามดูว่ายิงโดนรึเปล่า ยิง 3 นัดโดนนัดเดียว(เข้าตรง 1 คะแนน) พอเสร็จเค้าก็ให้ยิงซ้อมอีก 6 นัดพอยิงเสร็จเดินไปดู ตกใจ เข้า 5,4 คะแนนอย่างละนัด เข้า 3 สองนัดแล้วที่เหลือจำไมได้ พอเสร็จเค้าก็ให้เปลี่ยนกระดาษแผ่นใหม่เป็นแผ่นที่ใช้เก็บคะแนนจริง แล้วก็ให้ยิงท่านอน 10 นัด ท่านั่ง 10 นัด พอยิงเสร็จเดินไปดูคะแนนรู้สึกว่าหูมันจะอื้อๆ เพราะเสียงมันดังมาก ไปดูยิงไม่เข้า 5,4 คะแนนเลย กระสุนมันไปรวมตรง 3 คะแนนติดๆกันหมดเลยรวมๆกันได้ประมาณ 40 กว่าคะแนนมั้ง จาก 100 พอยิงเสร็จก็เดินกลับทางเดิมอีกโคตรไกล แล้วก็ไปกินข้าวเที่ยง ทหารมันโคตรกวนเลยเดินกลับมาเป็นกลุ่มสุดท้ายให้เวลากินข้าวแปปเดียว แล้วก็ต้องไปฝึกพวกข้ามสิ่งกีดขวาง แทบไม่ได้ข้ามเลยเวลามันรีบเพราะไปถึงช้าเค้าก็ให้เดินผ่านๆไปเลย เสร็จแล้วก็มารวมแถวเตรียมขึ้นเขาชนไก่ เค้าให้แบ่งเป็นสองแถวเดินขึ้นไป ใครไม่ไปให้นั่งทางขวารอได้ แต่ไหนๆก็มาแล้วประสบการณ์ชีวิตต้องเดินให้ถึงยอดเขาให้ได้ก็เดินไปวิ่งไป (วิ่งตรงที่โดนแดด) พักบ้างตรงร่มๆยิ่งขึ้นไปสูงลมยิงแรงมองลองมาด้านล่างเห็นทางที่เมื่อเช้าเดินไปสนามยิงปืน (ยังงงเลยเดินไปได้ไงทั้งไกลทั้งร้อนขนาดนั้น) ภูเขาชันโคตร 2 กิโลแหนะ เดินไปด้านบนก็ไหว้พระตีระฆัง แล้วเสร็จก็ลงกลับทางเดิม ตอนลงนี่สบายมากไม่เหนื่อยเลยแต่เดินเร็วๆไม่ได้เพราะมันชัน จะล้มเอา เสร็จแล้วก็กลับไปกองพันเตรียมกินข้าวแล้วก็เตรียมอาบน้ำตอนรออาบน้ำก็บีบยาสระผมใส่หัว สระใส่ตัว แปรงฟันรอ พอเข้าไปอาบๆได้มะกี่ขันเลยโดนไล่ออกแล้ว (ดันเสียงดังกัน) เสร็จแล้วมาเข้าแถวโอย เค้าสั่งให้ถอดหมวกตรวจผมอีกและเนื่องจากเมื่อวานคนโดนบางคนหนีออกตอนทหารเผลอ ตอนตรวจวันนี้คนโดนเยอะมาก (วันนี้ใครโดนคงหนีไม่ได้เพราะมันจดเลขประจำตัวไว้เลย) ตรวจไปตรวจมาโดนสะกิดหลังบอกว่า "มึง" (แสดงว่าโดนแล้ว T_T) ทีนี้คนข้างหน้าก็โดนด้วย ด้วยความเซ็งไม่อยากตัดก็ลุกขี้นนิดนึงเดินไปนั่งแทนคนข้างหน้าที่โดนเรียกเหมือนกัน (เนียนเลย) พอตรวจเสร็จเค้าก็ให้ไปคาราโอเกะตอนค่ำ ฟังเค้าร้องเพลงฟังไรอีกไม่รู้เห็นมันมืดๆเลยนอนหลับในแถว พอเสร็จก็กลับมาเต้นท์นอน

จบวันที่สอง

 

วันที่สามตื่นตอนเค้าเป่านกหวีดเรียกรวมอีก 10นาที (นอนหลับสนิทเลยคืนนี้)เก็บของทุกอย่างที่มีในเป้ลงใส่ถุงพลาสติกที่ซื้อมายัดทุกอย่างลงไปหมดเหลือถุงนอนไว้เอาเดียวในเป้เสร็จแล้วเค้าก็ให้เอาถุงไปรวมๆกันเป็นหมู่มัดเชือกรวมกันไว้ แล้วก็มาเข้าแถวนั่งหลับซักพักก็ต้องไปหยิบปืนคนละกระบอกเสร็จแล้วก็เดินเข้าไปในป่าเดินไปไม่ไกลซักเท่าไหร่ แต่หนาวมากกว่าอากาศที่นี้เช้าๆนี่โคตรหนาวๆบ่ายๆนี่โคตรร้อน ไปถึงป่าตอนประมาณ 6 โมงมั้งก็กินข้าวที่นี่ไม่มีข้าวให้ซื้อต้องกินข้าวที่เค้าจัดให้รู้สึกมื้อนี้จะเป็นแกงจืด กับไข่เค็ม นะคิดได้ไงไม่รู้เมนูนี้ พอเสร็จก็ไปนั่งๆรวม นิ่งเคี้ยวดินไปเรื่อยๆ (ที่นี่ฝุ่นเยอะชมัดเลยหายใจเข้าก็มีแต่ดินเป็นผงๆคล้ายๆแป้งฝุ้งเต็มอากาศ) เสร็จแล้วก็เดินไปเข้าฐานมีทั้งหมด 3 ฐานๆละ 2 ชั่วโมง ฐานแรกสบายที่สุดแล้วแต่ไม่ชอบที่สุดเพราะมันให้พรางหน้าเป็นสีเขียวอ่อนกับสีเขียวเข้ม เป็นลายเฉียงๆ ทั้งหน้า คอ หู เลย แล้วก็ไปฝึกการกะระยะเป้าหมายด้วยการนับก้าวที่เดิน 130 ก้าวประมาณ 100 เมตร เสร็จแล้วก็เข้าฐานที่ 2 เป็นฐานการเข้าตี ได้หมายเลข 7 เป็นพลปืนชุดยิง ข มันก็มีคลาน หมอบ กลิ้ง แล้วก็ฝึกลอดลวดหนาม โดนการนอนไถไปกับพื้น (แดดแรงมากๆส่องหน้าเต็มๆเลย) พอเสร็จก็วิ่งไปรวม ทรายนี่เต็มหลังเลย ผสมกับเหงื่อในตัวทำให้มันคันมากๆ เสร็จแล้วก็ไปกินข้าวเที่ยง แอบล้างคอไปนิดๆตอนเข้าห้องน้ำ แต่ที่หน้าไม่กล้าล้างเพราะเค้าไม่ให้ล้าง พอเสร็จก็ต้องไปฝึกอีกฐานนึงเป็นฐานสุดท้ายเป็นฐานการเข้าตี (ไม่รู้เค้าเรียกยังไงอะมันคล้ายๆอันที่ 2 เลย) อันนี้มีลวดหนามของจริงให้ลอดแต่ไม่โหดเท่าของปีสองฐานนี้มีเสียงระเบิดดังมากๆพอได้ยินแล้วต้องหมอบ มันมีให้โผ คลานสูง คลานต่ำ ไอ้ตอนคลานนี่เพราะทหารหันไปทางอื่นก็รีบลุกขึ้นแอบวิ่งเลย พอฝึกเสร็จก็ไปนั่งฟังบรรยาย การอาศัยในป่า เค้ามีอธิบายสัตว์มีพิษต่างๆ มีการโชว์จับงูจริงๆให้ดูด้วยหลายพันธุ์เลย พอเสร็จก็ต้องไปทำกับข้าว หุงข้าวกินเองเป็นหมู่ๆ ก็เลยไปหาพวกฝืนไม้ในป่า มาเป็นเชื้อเพลิงไอ้ตอนจุดไฟนี่สบายพอดีคนในหมู๋มีไฟแช๊ค (เอาไว้สูบบุหรี่มั้ง)แล้วก็หุงข้าว พอเสร็จก็นั่งล้อมวงกินกัน เป็นมื้อที่อร่อยที่สุดตั้งแต่เคยกินมาเลย (ประชดนะ) มันไม่ค่อยมีเนื้อเลย กินก็ไม่อิ่มกับข้าวมันน้อยมากๆ มีแค่หมูกับไก่ ที่เหลือเป็นพวกพริก ข่า น้ำปลา ไรพวกนี้พอเสร็จก็เอามาพวกหม้อไรมาช่วยๆกันล้างเสร็จแล้วก็มานั่งเข้าแถวรอหมู่อื่นล้าง ทีนี้มันทำไรกันชักช้าเค้าสั่งให้คนที่รอ หมอบ นอนหงายกลิ้งไปกลิ้งมา จนกว่าพวกนั้นจะล้างไรเสร็จ ไอ้พวกล้างมันก็สบายเลยทำไรชักช้าแล้วคนเสร็จก่อนดันโดนทำโทษอีก โดนวิดพิ้นด้วย พอเสร็จเค้าก็ให้ไปหังบรรยาย พวกการกะระยะด้วยการนับ แบบแสงมันจะเดินทางเร็วกว่าเสียงพอเห็นแสงให้รีบนับจนกว่าจะได้ยินเสียง ถ้าห้างกัน 1 วิก็แสดงว่าแสงนั้นเกิดที่ระยะห่างกัน 100 เมตร แล้วก็มีการแสดงสาธิตวิธีการรบตอนกลางคืน พอฟังเสร็จเค้าก็ให้ออกเดินทางตอนกลางคืน เดินไปไกลพอสมควรมองไรก็ไม่เห็นเห็นแค่ต้นไม้สองฝั่ง มันจะมีทั้งหมด 6 ฐานมั้งมีพวก ให้ทายว่าเสียงอะไร แล้วก็มีการถามรหัสผ่าน พอเสร็จก็กลับป่า (วันนี้เป็นวันเดียวที่ต้องนอนในป่า) ก่อนนอนปวดฉี่ขี้เกียจเดินไปเข้าห้องน้ำไกลเลยเข้าไปในป่ายกมือไหว้ 1 ทีเสร็จแล้วก็ฉี่ตรงนั้น (วันนี้เป็นวันเดียวด้วยที่ไม่ได้อาบน้ำไม่ได้แปรงฟัน)แล้วก็เข้านอน

จบวันที่สาม

 

วันที่สี่ตื่นมาหน้ายังมีรอยพลางอยู่เลยเพราะเค้าสั่งว่าตื่นมาใครรอยหายโดน!! วันนี้รู้สึกเซ็งเนื่องจากโรงเรียนอื่นที่ไปก่อนหน้านี้จะบอกว่าวันนี้เป็นวันที่โหดที่สุดของทุกวันก็ว่าได้ ได้ยินเสียงนกหวีดก็ต้องรีบลุกเลยเพราะมีเวลาแค่ 10 นาทีในการแต่งตัวเก็บที่นอนลงเป้พอเสร็จก็ให้เดินแต่เช้าเลยไกลโคตร แล้วถึงได้กินข้าวเช้าวันนี้เป็นวันแรกที่ ร้อย 3 ได้กินข้าวก่อนบ้างเนื่องจากอยู่ใกล้ที่กินข้าว พอกินเสร็จก็เค้าก็ให้แบ่งเป็น 2 กลุ่มทั้งโรงเรียน คือร้อย 3 ต้องแยกออกไปรวมกับร้อย 1 และก็ร้อย 2 ก็ได้ไปรวมเป็นหมวด 4 ของร้อย1 ตอนเช้าเค้าให้เป็นฝ่ายตั้งรับ ก็ต้องเดินไปรวมที่ตั้งรับอีกแล้วก็มีแบ่งหน้าที่ (ได้เป็นหัวหน้าชุดยิง ข.) แล้วก็ต้องไปอยู่ในหลุมเตรียมรับการโจมตีของอีกกลุ่มนึง เค้าจะมีจำรองสถานการณ์คล้ายๆของจริง ก็นั่งอยู่ในหลุมหลาย ชั่วโมงเลยนั่งแล้วเซ็งเลยเดินไปหลุมอื่น โชคไม่ดีทหารเห็นโดนสั่งวิดพิ้นอีก ที่นี่เค้าโยนระเบิดจริงเสียงดังมาก ยิงปืนจริงแต่ไม่ค่อยดังซักเท่าไหร่ พออีกกลุ่มบุกมาใกล้จะต้องรีบถอยเนื่องจากแพ้พอเสร็จก็ประมาณเที่ยงๆไปรวมกัน กินข้าวต่อ กินเสร็จที่ โรงเรียนก็มาเยี่ยม(ยังกะผู้ป่วยเลยมีมาเยี่ยมด้วย) มีน้ำมาแจกฟรีเป็นน้ำสปอนต์เซอร์อะขวดเหลืองๆ อร่อยดี ซักพักก็ไปนั่งรวมรอครูอาจารย์มาพูดคุย ถามทุกข์สุขด้วย ที่ รร เอาพวกผ้าเย็น กับลูกอม มาแจก พอครูอาจารย์ กลับไปก็ถึงสถาณการณ์ ที่ตัวเองต้องเป็นฝ่ายเข้าตีแล้ว ในใจรู้สึกอยากจะอู้จังเลยเพราะว่าเข้าตีตอนเที่ยงๆนี่มันร้อนสุดๆ ตอนเช้าเป็นฝ่ายตั้งรับนั่งเฉยๆไม่มีอะไรเลยสบายมากๆ แต่แดดมันส่องเข้าไปในหลุมพอดี พอตอนออกตีก็ทำหน้าที่เดิมคือเป็นหัวหน้าชุด ยิง ข. ก่อนออกตีเค้าก็มีพูดคุยกันก่อนประมาณชั่วโมงกว่า ทหารที่พูดมันอารมณ์ดีฮาตลอดเวลา ฉายามันคือ"I Love u" พอถึงเวลาเข้าตีก็ต้องเดินไปร้องเพลงฟังเพราะเค้าสั่งให้ร้องเพลงโรงเรียนฝุ่นมันเยอะมากๆ แถมร้อนอีกพอตอนตีเค้าก็ให้ซ้อมรอบแรกก่อนซ้อมแบบที่เมื่อวานซ้อมแต่ที่นี่เป็นที่โล่ง กว้างมากๆ พอซ้อมเสร็จ ก็เตรียมออกตี แต่ยังไงไม่รู้มันสบายๆเค้ามีล้างหัวให้จะได้ไม่ร้อนพอล้างเสร็จก็ให้ไปนั่งข้างๆไร่อ้อย (ไว้บังแดด) ตรงนั้นลมเย็นดีบวกกันน้ำที่ราดไว้เต็มหัวเลยทำให้หายร้อนได้มาก คนในหมู่มันอยากกินอ้อยเลยขโมยกินไปเฉยๆไอ้เราก็นั่งบังให้มันไม่กล้ากิน พอนั่งไปซักครึ่งชมก็ต้องออกตีจิงๆซะแล้วตรงนี้เสียงระเบิดดังมาก อากาศก็ร้อนวิ่งๆหมอบๆ แล้วก็ต้องโผ คลาน พวกนี้ พอใกล้ถึงที่หมายพวกที่ตั้งรับก็ต้องหนีกันไปแล้วเพราะเราเป็นฝ่ายชนะบ้าง ในใจก็งงนะชนะได้ไง พอเสร็จก็รวมแถวกินข้าวเย็น พอเสร็จก็ไปฟังสาธิตการเลิกตั้งรับ (ปกติเค้าจะต้องฝึกจริงๆแต่คราวนี้ให้ดูสาธิตก็ดีชมัดเลยไม่ต้องฝึก) เสร็จแล้วก็เดินกลับที่พักไกลมากๆมืดด้วย เดินไปคุยไปกับเพื่อน พอถึงกองพันก็อาบน้ำ เข้าแถวเตรียมส่งปืน แล้วก็รับถุงที่ฝากไว้กลับคืนมา วันนี้มีเวลาพักเยอะหน่อยก็ไปกินๆๆๆๆ กินสารพัดเลยซื้อนู้นนี่กินเต็มไปหมด (เพราะคืนนี้กะปล่อยตอนกลางคืนเต็มที่) พอเสร็จก็มารับผ้าเย็นกับลูกอมที่ รร เอามาให้ แล้วก็เข้านอน วันนี้มันสบายๆสุดๆรองจากวันที่ห้าไม่เห็นเหมือนที่เค้าพูดเลยว่าเหนื่อย

จบวันที่สี่

 

วันที่ห้าวันสุดท้ายตีใจมากตื่นมาตอนตีสามเก็บของทุกอย่างลงในเป้แล้วก็แปรงฟันแต่งตัวเตรียมพร้อม เสร็จแล้วก็นอนต่ออีกชั่วโมงนึงเค้าถึงเป่านกหวีดปลุกตื่น แล้วก็รวมแถวเตรียมไปโดดหอ พอไปถึงที่โดดหอเค้าก็มีสาธิตให้ดูไอ้คนสาธิตมันไม่เต็มมั้งตลกชมัดเลย พอสาธิตเสร็จเค้าก็เรียกร้อย 3 ลุก (ดีใจได้โดดก่อนบ้าง) แล้วก็บอกว่าร้อย 3 กลับหลังหัน ไปเข้าฐานการข้ามพวกแม่น้ำลำธารก่อน (เซ็งเลย) พอไปถึงมันจะมีให้เลือก 3 อย่างแล้วแต่ใครจะข้ามแบบไหนก็ได้มีทั้งสะพานเชือก 3 เส้น 2 เส้น แล้วก็เส้นเดียว อยากเล่นเส้นเดียวแต่เห็นคนตกน้ำเลยไม่กล้าเล่นเลยอยากกลับบ้านแบบเสื้อสะอาดๆ เปียกกลับบ้านนี่คงเซ็งน่าดูเลยนะเนี่ย ก็เลยเล่นสะพานเชือก 2 เส้นรอนานมาก ทนไม่ไหวเลยเดินไปเล่นสะพานเชือก 3 เส้นกับเพื่อน เพื่อที่จะได้ไปพักเร็วๆ สะพาน 3 เส้นมันสบายมากๆเดินไปกระโดดไปแกล้งเพื่อนไป พอเสร็จก็ไปพักซื้อน้ำกิน (มา 5 วันนี่กินแต่น้ำขวดประมาณร้อยกว่าบาทอะแค่น้ำขวดอย่างเดียว) ซื้อหนมปังกินแล้วก็เดินไปรวมหมวดเตรียมโดดหอพอถึงคิวก็ใส่อุปกรณ์การโดดหอ พอถึงชั้นบนสุดมันจะให้โดดทีละ 6 คนดันได้โดดคนแรกอีกในใจก็พร้อมนะถ้าไม่พร้อมกลัวโดนผลัก ก็เลยโดดเองเลย ตอนโดดที่เสียวนิดนึง สนุกดีแต่อยากโดดสูงๆกว่านี้จัง โดดเสร็จก็ต้องเสียเงินอีก 50 บาทแหนะค่าปีกที่เอามาติดเสื้อแล้วก็ค่าที่เช็คชื่อว่าผ่านกิจกรรมนี้ ไม่งั้นไม่จบแน่ ก็เลยต้องยอมเสีย เสร็จแล้วก็มานั่งดูเพื่อนๆโดด ฮาดีบางคนกำลังโดดไม่กล้าโดดจับครูที่คุมไว้แน่นโดนผลักลงมาก็มี นั่งไปซักพักโดนใช้ให้เป็นคนไปส่งเชือกวิ่งไปวิ่งกลับประมาณ 3 รอบก็หนีแล้ว (อู้ขี้เกียจวิ่งมันร้อน) วันนี้เป็นวันที่สบายที่สุดเลยก็ว่าได้เพราะใครไม่ทำไรเลยก็ได้แต่ต้องเสียเงิน 50 บาทแค่นั้นเอง เดินไปเดินมาจับกลุ่มคุย ซื้อไรกิน ดูคนโดดหอ พอเสร็จประมาณเที่ยงๆก็เตรียมกลับบ้านแล้ว กินข้าวมื้อสุดท้าย เป็นมื้อที่อร่อยที่สุดเลย มีหมูแผ่นด้วย ชอบกินจัง แล้วก็ไปเข้าห้องน้ำๆ เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นหน้าตัวเองจากทั้ง 5 วันเพราะห้องน้ำมันมีกระจก เสร็จก็ขึ้นรถ ขึ้นคันที่ 8 ตอนมาขึ้นคันที่ 2 แล้วก็นั่งหลับในรถจนถึงกรุงเทพฯเลย ดีใจได้เห็นกรุงเทพฯ ซักทีรู้สึกรักกรุงเทพฯมากขึ้นเยอะเลย เสร็จแล้วก็นั่ง taxi กลับบ้านเลยอยากกลับบ้านจัด พอถึงบ้านดีใจมากไม่เห็นมาตั้ง 5 วัน หมาที่บ้านวิ่งมารับทุกตัวเลย น่ารักชมัด เสร็จแล้วก็เข้าบ้านนั่งบนโซฟา ดูทีวี สบายชมัด เป็นอันจบ รด. ในที่สุด

 

ปล. คงไม่เรียน ปี 4 ต่อและ

ปล2. ดำขี้นอะทำไงดี

ปล3. พิมพ์ตั้งเยอะคอมเม้นนิดเดียวน่าดู

ปล4. อิจฉาคนมีแฟนมารับตอนถึงกรุงเทพฯหวะ

ปล5. ไม่ตัดผมแล้วเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

If love conquer all & is itself unconquerable,

then why let distance separate us ? Love is a feeling

of serenity within the heart.

A feeling of homecoming ...

whatever the distance between you & your love.

There is no long distance about love.

It always finds a way to bring 2 hearts together,

no matter how many miles

between them. Distance can't keep us apart.

Cause you'll always live within my heart.

Love is the shortest distance between 2 people.

I Love You Very Much.

 

If all I could do was wait,

I would wait until you came to me.

If all I could do was laugh,

my smile I would make perfect for you.

If all I could do was see,

I would search forever to look into your eyes.

If my heart I could give without fear,

what I need is your love to keep me doing all that I can do...

I love you